چند گام جهت موفقیت بیشتر اولیاء

* گام اول:

سعی کنیم با معلم و  مدرسه فرزندانمانارتباطی مستمر و صمیمانه داشته

باشیم و آنها را در جریان مشکلات احتمالی قرار دهیم و از مشکلات و

بیماریهای فرزندانمان ،مدرسه را آگاه سازیم.حتما معلم فرزندمان را از

 موضوع مسئله آگاه سازیم تا به خاطر عدم هماهنگی لازم ، از موارد مذکور و حوادث جبران ناپذیر که پیشگیری آنها بسیار سهل و

 آسان است  ، جلوگیری کنیم.

.....ادامه مطلب

 

* گام دوم :

سعی کنیم از طریق کاستن فشارهای روانی و ایجاد جوی دوستانه ، موقعیت ابراز احساسات فرزند خود را فراهم سازیم.

* گام سوم :

همیشه به قدرت  ذهنی و بدنی  ، کشش ، ظرفیت و استعداد فرزندمان توجه داشته باشیم که خداوند می فرماید: تکلیف نمی کند ، خداوند بندگانش را  ،مگربه اندازه توانایی آنها.

* گام چهارم:

بکوشیم با روشهای مختلف مانند مطالعه ،انس با خدا  ،حرکات ورزشی ،معاشرت با افراد امیدوار و...آرامش خود را حفظ کرده و آن را به فرزند خود منتقل نماییم.زیرادر صورتی که فردی مضطرب ،پریشان و ناامیدباشیم ،فرزندی مضطرب  ،پریشان و ناامید خواهیم داشت.

* گام پنجم:

با تدابیری خردمندانه  ،از بوجود آمدن دردها و فشارهایی که در اثر تنش و اضطراب بوجود می آید و اغلب بچه ها از آن شکایت می کنند جلوگیری کنیم .مثال:--

الف: هرگز روی نمره خاصی تاکید نکنیم.

ب:از طرح مشکلات خانوادگی در حضور فرزندمان جلوگیری کنیم.

ج:از میهمانی رفتن یا میهمانی دادن در شب امتحان بپرهیزیم.

د:غذای مناسب و کم حجم و پر انرﮊی برای او تهیه کنیم.

* گام ششم:

 به فرزندمان اعتماد به نفس بدهیم.اعتماد به اینکه  او می داند ،می تواند با استعداد و قدرتمند است و هرگز او را با دیگری مقایسه نکنیم.

* گام هفتم:

سعی کنیم فرزندمان با ظاهری آراسته و تمیز روانه مدرسه کنیم تا همکلاسی هایش از او دوری نکنند و مورد تایید محیط قرار گیرند.

* گام هشتم:

سعی کنیم خودمان با ظاهری آراسته و در عین حال ساده  ، در مدرسه فرزدنمان حضور پیدا کنیم  ، برخورد عاطفی مناسبی با او داشته باشیم  ،زیرا در صورتی که نا مرتب باشیم فرزندمان در حضور همکلاسی هایش خجل و سرافکنده می گردد.

*  گام نهم:اگر احساس کردیم که معلم در کلاس نسبت به فرزندمان بی تفاوت است یا توانایی لازم تفهیم مطالب را ندارد ،مسئله رابطور خصوصی با خود او در میان گذاشته یا در صورت لزوم مدیر را آگاه کنیم.-احترام به مدیر و معلم و اولیاءبسیار ضروری است و راز دار بودن مدیر الزامی است.

* گام دهم:

به محض اطلاع از مشکل درسی و یا رفتاری فرزندمان  ،هر چه سریعتر در صدد رفع این مشکل با شیوه های علمی و منطقی برآییم و از اتخاذ تصمیم های عجولانه  ،نامعقول و از روی عصبانیت خودداری کنیم.

* گام یازدهم:

هیچ پدر و مادری نباید از اینکه فرزندش ﮐﻨﺪ ذهن است  ، شرمسار باشدو حسرت بخورد  ،بلکه باید

تلاش کند تا دست در دست معلم  ،در صدد  رفع و یا کم کردن مشکلات  فرزندش برآید.چنین کودکانی را بایدکشف کرد  ،استعداد نهفته در زمینه های مختلف را در آنها یافت و سعی در شکوفا شدن آن کرد.

* گام دوازدهم:

باید فرزندمان را مسئولیت پذیربا ر آورده و از همان طفولیت مسئولیت های کوچک را به او محول کرد و متناسب با سن او انها را تغییر داد.

* گام سیزدهم:

سعی کنیم هرگز فرزندمان گرسنه به مدرسه نرود ،زیرا کمبود ویتامین و سوء تغذیه وضعیت ناشی از آن باعث می شود  ،کودک در مدرسه بی دقت بوده و کارآیی لازم را در امور مختلف نداشته باشدو در رشد جسمی و روانی او اختلال بوجود اید.